پاییز رنگی رنگی بوستان ملت...
چه هوایی؛چه طلوعی جاااانم.... باید امروزحواسم باشد... که اگرقاصدکی رادیدم... آرزوهایم را بدهم تابرساند به خدا... به خدایی که خودم میدانم... نه خدایی که برایم از خشم.. نه خدایی که برایم از قهر... نه خدایی که برایم زغضب ساخته اند... به خدایی که خودم میدانم... به خدایی که دلش پروانه است.. وبه مرغان مهاجر هرسال راه را میگوید.. وبه باران گفته است باغها تشنه شدند... وحواسش حتی...به دل نازک شب بو هم هست؛ که مبادا ترک بردارد.. به خدایی که خودم میدانم... چه خدایی...جانم..... زنده یاد سپهری سلام؛سلااااام ...
نویسنده :
*مامان فرزانه*
1:11







